Ad van Nieuwpoort: Droomweekend - een ideale agenda zonder beperkingen van tijd, afstand of geld

Ad van Nieuwpoort: Predikant Thomaskerk, Amsterdam-Zuid

Van Nieuwpoort (45) is een van de initiatiefnemers van de Stichting Zingeving Zuidas, een platform voor mensen die te midden van hun bedrijvige bestaan op zoek zijn naar reflectie en menselijke maat. Met collega-predikant Ruben van Zwieten schreef hij het net verschenen ‘Bijbel op de Zuidas’.

Bron: Het Financieele Dagblad, 7 januari 2012 Tekst: Gwen van Loon

Een ideale agenda zonder beperkingen van tijd, afstand of geld
Mirjam en ik brengen onze dochter Trui van drie naar haar peetouders in Rotterdam, om vervolgens naar ons geliefde Nice te vliegen.  Hier eten we in het eenvoudige Italiaanse restaurant La Voglia (lavoglia.com), waarna we een wandeling maken over de Promenade des Anglais, die ooit op kosten van de Engelsen werd aangelegd. Dan klimmen we de Boulevard de Cimiez op en logeren we bij mijn neef in Le Régina. Dit hooggelegen, voormalige paleis van koningin Victoria is nu verdeeld in appartementen. Deze mooiste plek van Nice, met uitzicht op de zee in de verte, ademt helemaal de 19de-eeuwse sfeer. Na een duik in het zwembad ontbijten we in het park bij het Musée Matisse (musee-matisse-nice.org), het Vondelpark van Nice. In het museum zelf zie ik elke keer weer verrassende schilderijen die me inspireren. Aansluitend doen we het Musée National Message Biblique Marc Chagall aan. Chagall heeft de Bijbelse teksten ontdaan van dogma’s die zouden voorschrijven hoe je je hoort te gedragen. Via zijn schilderijen stap je zo de literaire wereld van de Bijbel in. Vooral zijn Creation de l’homme, waarvan we thuis een reproductie hebben, is prachtig: de centrale figuur draagt de mens in zijn armen weg uit de chaos. (museesnationaux- alpesmaritimes.fr)

Kreuzberg
We reizen door naar Berlijn, waar we ons erg thuis voelen. Bovendien zet elk straatbeeld aan tot reflectie. Je kunt er niet verblijven zonder historisch besef, je beleeft er de Europese geschiedenis inclusief
haar gruwelijkheden. En je beseft dat de Tweede Wereldoorlog voor de bewoners pas echt eindigde met de val van de Berlijnse Muur in 1989. Voor de lunch fietsen we naar Knofi (knofi.de) in de Oranienstrasse. Het café ligt in Kreuzberg dat — mede door de kunstenaars die als eersten in de wijk neerstreken — de mooiste buurt is die we kennen. Er zitten in de omgeving allemaal rafelige cafeetjes en ook bij Knofi zie je alleen oude stoelen. Het is een heerlijke plek om bij te komen met een boek, met op de achtergrond klassieke muziek.

Dostojevski
Het Hamburger Bahnhof, Museum für Gegenwart, een station omgebouwd tot museum, staat garant voor interessant werk van jonge kunstenaars. Nu van Tomás Saraceno: utopisch werk dat breekt met de natuurlijke beperkingen van ruimte, tijd en zwaartekracht en met architectonische concepten. Het is kunst zoals die in mijn optiek moet zijn: het stimuleert om buiten je eigen denkwereld te treden. Ik ga dit museum altijd anders uit dan ik erin ging en kom vol creativiteit naar buiten. (hamburgerbahnhof.de). Eten doen we in het Literaturhaus Berlin: dé ontmoetingsplek van kunstenaars, schrijvers en theatermakers (literaturhaus- berlin.de). ’s Avonds gaan we naar de Volksbühne (volksbuehne-berlin.de) voor kritisch “postdramatisch” theater van regisseur Frank Castorf. Soms blijf je denken: waar gaat dit over? Het is fascinerend theater dat ik nooit ergens anders heb gezien. Vanavond wordt De Speler van Dostojevski opgevoerd. We komen er vast verstoord vandaan. Daarom maken we nog een wandeling en nemen een drankje voor we overnachten in Hotel Savoy (hotel-savoy.com), een klassiek hotel waar Harry Mulisch altijd logeerde.

Duinpan
Op zondagochtend ben ik al vroeg in Genève om te preken in de Saint-Pierre (saintpierre-geneve. ch), de kerk van Calvijn waar de grote Zwitserse theoloog Karl Barth (1886-1968) ook preekte. In de preek sta ik stil bij de vraag wat de kern van de reformatie was, want daar lijken we soms ver van afgedwaald. Het motto is ‘sola scriptura’: terug naar het Bijbelverhaal. Dat is het enige zinnige dat de kerk kan doen. We lunchen daarna bij een van de vele eettentjes in de buurt met een stevige fles wijn; daar ben ik wel aan toe. Vervolgens halen we Trui op en nemen haar mee naar “onze” duinpan in Ouddorp, op de Kop van Goeree. Het is er heerlijk stil. We maken een lange strandwandeling en eten een hapje in De Gouden Leeuw in Goedereede (hoteldegoudenleeuw.net). Als Trui op bed ligt, lees ik ter afsluiting in Aantekeningen uit het ondergrondse van Fjodor Dostojevski.’

Gwen van Loon