Persoonlijke verhalen Drugspastoraat
Ruud Heessels: 'Welkom in mijn wereld'
Ruud Heessels werkte mee aan een reportage over zijn leven bij RTV Noord-Holland. Ruud vertelt in de film over zijn voormalige daklozenbestaan in de Bijlmer, over zijn werk bij het Drugspastoraat en het wonen in pension HVO-Querido in Zuidoost. Het contact met het Drugspastoraat is geintensiveerd sinds Ruud in 2010 mee ging met de jaarlijkse reis van het Drugspastoraat naar Lourdes.
RTV N-H "Welkom in mijn Wereld'
Aflevering 1: Ruud Heessels wordt in deze aflevering door Vida Behrouz eruit gepikt. Ruud is een ex-dakloze, herstellend van verslaving aan drugs (hij slikt nog wel methadon). Inmiddels woont Ruud al drie jaar via HVO Querido in een begeleid wonen situatie. Ruud heeft het contact met zijn ouders, oude vrienden, ex-vrouw en zijn drie kinderen verbroken vanwege zijn drugsverslaving en daklozen-bestaan, maar probeert nu weer zijn leven op poten te krijgen. Vida stapt een dag in zijn leven en gaat o.a. naar de plekken waar Ruud vaak 's nachts heeft geslapen.
Verslag van een dienst van het Drugspastoraat Amsterdam
Verslaggever voor ‘Kerk in Mokum’ Erjo Beitler woonde een dienst bij van het Drugspastoraat Amsterdam
Andrew vertelt waarom hij hier zo graag komt: ‘Ik voel me hier thuis. Het is een beetje rust in mijn turbulente leven.’ Andrew komt oorspronkelijk uit Polen en is dertig jaar geleden naar Nederland gekomen. Hij is katholiek, maar voelt zich in andere kerken eigenlijk niet welkom. ‘Als het niet goed met me gaat, weet ik dat er iemand op bezoek komt in het pension waar ik woon. Gerson of Nelly, de pastors, zullen er altijd voor me zijn. Ja, dan voel ik me wel thuis.’ Andrew mag de paaskaars aansteken, terwijl gitarist O’Jeah en dwarsfluitist Jan het eerste lied inzetten: ‘Zomaar een dak boven wat hoofden’. De viering met zo’n 20 mensen is begonnen.
Niemand wordt vergeten
Nelly neemt ruim een kwartier de tijd voor de mededelingen. Twee mensen zijn overleden en vele droevige, maar ook blije herinneringen worden opgehaald.
De Bijbellezing komt uit de eerste brief van Paulus aan Timoteus. De scheiding tussen kerk en staat. Moet er gebeden worden voor de overheid? Nelly stelt de vraag breder: Hoe moeten en kunnen wij in een pluriforme samenleving met elkaar omgaan? Een van de bezoekers heeft meteen een antwoord: ‘Iedereen is op zichzelf, er wordt niet meer naar links en rechts gekeken. Als de pleuris ergens uitbreekt, is het hier in Nederland.’
Na het gesprek wordt nog een lied gezongen. Bij de voorbeden noemt Nelly zorgvuldig alle mensen op die enige vorm van gebed en bemoediging nodig hebben. Daarna krijgt iedereen de zegen mee en ook hier wordt niemand vergeten. Ik krijg van letterlijk iedereen een hand en de wens: de vrede van God.
Naar Lourdes
Dan is het tijd voor koffie. Ron vertelt dat hij afgelopen jaar is mee geweest met de jaarlijkse Lourdes-reis van het Drugspastoraat. Ron is van Amerikaanse komaf, maar woont al 19 jaar in Nederland. Hij vertelt dat hij jaren verschrikkelijke nachtmerries uit zijn militaire verleden had. Een posttraumatische stressstoornis noemt hij het. ‘Maar in Lourdes is een wonder gebeurd. Sinds de eerste nacht daar heb ik geen enkele nachtmerrie gehad en tot nu slaap ik als een roosje.’
Plek om thuis te komen
Ik merk het, dit is een gemeenschap, een plek om thuis te komen. Waar men elkaar kent en waar ruimte wordt gegeven aan elkaar. Geconfronteerd met deze conclusie moet Nelly lachen. ‘Dank voor het compliment. Dat is wat wij proberen te realiseren. En dat is niet altijd makkelijk. Elkaar laten uitpraten, je inleven wat een ander bedoelt, ieders inbreng respecteren, dat vraagt enige sturing. Maar de uitkomst mag er zeker zijn. Want de open, interreligieuze discussies die hier plaatsvinden, gaan vaak veel verder dan ik op andere plekken in de kerk of maatschappij tegenkom. Dat is ten diepste ook de blijde boodschap die we willen uitdragen. In het huis van God is iedereen welkom en is ieder mens van waarde; ieder met zijn eigen overtuiging en verhaal. We proberen aandacht voor de groep die hier bijeenkomt én voor ieder individu met elkaar te verbinden in het licht van Gods liefde. Een plek waar iedereen mens mag zijn.’
