En, wat doe jij met kerst?

     

De onzekerheid van de afgelopen weken heeft plaatsgemaakt voor een duidelijkheid waar we liever niet aan wilden denken. Opnieuw zullen we de kerstdagen in lockdown doorbrengen.

Geen kerstontbijt – of lunch op school of op je werk. Geen groots familiediner.

Geen volle kerk. En geen levende kerststal voor de kinderen in de wijk.

Een domper voor iedereen die zich erop verheugde. Alsof de donkerte van de tijd van het jaar even extra donker wordt.

Het raakt me dat vrijwilligers, professionals, iedereen die zich inzet voor de kerk in deze stad, opnieuw moeten omdenken. Want: wat dan wel?
Het mooie van voortbouwen op een lange traditie is dat het verhaal van kerst niet anders wordt. Dat we het jaar na jaar horen, betekent dat het steeds opnieuw, in de context waar we vandaag zijn, betekenis krijgt.
Ja, het kind wordt geboren in de nacht. Ten midden van een woelige wereld, waar machthebbers de strijd aanbinden, en er eigenlijk geen plek is, wordt het geboren. Tegen de klippen op.

Dit jaar komt de kwetsbaarheid van het kind waar we in Lucas 2 over lezen, extra duidelijk naar voren. Er hoeft niet zo heel veel te gebeuren, of je raakt het zicht erop kwijt.

Daarom: koester, behoed het licht en de vrede die het brengt.
Want dat is wat jij met kerst kunt doen.
Thuis, in kleine kring het verhaal te lezen (of ernaar luisteren).
Kaarsen aan te steken.
Je verwarmen aan kleine verhalen van hoop.
Online inchecken bij een van onze diensten.
Bijdragen aan kleinschalige activiteiten voor de extra kwetsbaren in onze stad.

In de nacht gekomen,
onmiskenbaar kind,
kom, doorwaai de bomen,
zachte zuidenwind,
kom in onze dagen,
kom in onze nacht,
laat uw morgen dagen,
kom – de wereld wacht.

Rosaliene Israël, predikant-scriba van de Protestantse Kerk Amsterdam