Aart Noordzij is vanaf juni 2026 predikant in de Thomaskerk, en brengt een brede en bewuste achtergrond mee naar zijn werk als predikant. Ooit begon hij als historicus, totdat hij rond zijn 48e een nieuwe richting insloeg en theologie ging studeren. Daarna werkte hij als geestelijk verzorger in een verzorgingshuis. “Dat vond ik heel mooi om te doen,” zegt hij, “maar ik miste ook het geloofsgesprek.” De stap naar de Thomaskerk voelde voor hem direct kloppend: “Ik voelde me aangetrokken tot deze plek en geroepen om de gemeente hier te dienen.”
Aart woont met zijn vrouw in de Rivierenbuurt en heeft twee volwassen kinderen. Hij leest veel — elke avond — en zoekt graag rust bij zijn buitenhuisje in Houten. Zijn geloof is persoonlijk en doorleefd: “God is voor mij het fundament van het bestaan. Hij gaat met me mee en draagt mij.” Die overtuiging neemt hij mee in zijn werk en in de ontmoetingen met mensen.
Waar kijk je naar uit?
Aart: “Ik hou van mensen. Ik vind mensen en hun levensverhalen heel interessant. Dus ik kijk uit naar het pastorale. Maar ook naar de kerkdiensten, om in de loop van het jaar te zien hoe ik daar mijn eigen stempel op kan drukken.
De Zuidas is voor mij echt een vreemde wereld. Dus ik ben benieuwd naar hoe mijn ontmoetingen daar zullen zijn. Maar ik zie er naar uit om missionair te zijn, mensen van buiten de kerk te ontmoeten en om hen iets over de kerk te mogen vertellen. Ik vertel graag over de kerk, dat de kerk verrijkend is, dat de kerkdienst een mooie start van de week is, dat je in een kerkgebouw rust en stilte kan ervaren. De drempel om een kerk binnen te stappen is toch wel hoog. Ik zie het als een uitdaging om die drempel lager te maken.”