Als Amsterdammers weten we hoe rauw, veeleisend en versnipperd het stadsleven kan zijn. En toch raakt precies deze plek aan de essentie van ons mens-zijn en ons geroepen-zijn. Amsterdam leert mij – juist door haar rusteloosheid en dynamiek heen – wat het werkelijk betekent om thuis te zijn in Christus.

Gods roeping komt zelden overeen met onze eigen agenda’s. Mijn weg leidde van de vertrouwde Hervormde Gemeente in Broek op Langedijk naar de kleurrijke, multiculturele kerk ‘Hoop voor Noord’ in Amsterdam. Een overstap die menselijkerwijs niet voor de hand lag. Na vier jaar predikant te zijn in het dorp, groeide het besef dat het werk daar nog niet af was; we voelden sterk de overtuiging dat we nog twee jaar moesten blijven. Achteraf bleken die twee jaar essentieel, niet alleen voor de gemeente, maar ook voor de vorming van ons gezin.

Toen er in die periode vacante gemeenten belden, was mijn antwoord steevast: “We hebben de overtuiging dat we nog anderhalf tot twee jaar in Broek moeten blijven.” Waar de meeste beroepingscommissies begripvol verder zochten, reageerde de voorzitter van Hoop voor Noord volstrekt onverwacht: “Dan wachten we daar toch op?” Die reactie overviel me. Het zette een proces in gang waarin God, door al onze menselijke bezwaren en vragen, begon te spreken.

Een visioen van de wereldkerk
Onze bedenkingen over de intensiteit van de stad en de kerkordelijke vragen rond de stap van de PKN naar een CGK-samenwerkingsgemeente waren alleszins reëel. Maar waar wij menselijke drempels zagen, baande God een weg. Met grote dankbaarheid denk ik ook terug aan hoe de PKA meedacht en de prachtige mogelijkheid creëerde om mij als ‘predikant met een bijzondere opdracht’ te detacheren naar de CGK.

Wie op zondag bij Hoop voor Noord binnenstapt, ziet een kleurrijke afspiegeling van Gods wereldkerk, met broeders en zusters uit Suriname, Ghana, Iran, Pakistan en vele andere landen. Waar de maatschappij eenheid zoekt in gelijkheid – in mensen die hetzelfde denken, stemmen of leven – dwarsboomt het Woord van God die seculiere logica radicaal. Onze eenheid ligt niet in cultuur, taal of achtergrond, maar is een mysterie dat verborgen ligt in Christus. Hoe groter de verschillen, hoe helderder de diepte van Zijn genade oplicht.

Het optrekken met al deze verschillende mensen daagt steeds onze westerse, vrome gewoonten stevig uit en brengt een heilig ongemak teweeg. Maar wat een vernieuwing vindt daar plaats! Zo laat het hartstochtelijke gebed van een Afrikaanse broeder of het ootmoedige gebed van een Iraanse zuster mij een spiegel voor over mijn eigen gebedsleven. Het laat me zien hoe hard we elkaar nodig hebben om de rijkdom van Christus te ontdekken.

De rauwheid van de stad en het heilig ongemak
Toen wij als gezin de overstap maakten, wisten we dat we in een dynamische omgeving terecht zouden komen. Maar dat de ‘Hoop’ in onze naam elke dag zo bevochten zou zijn, hadden we niet verwacht. In Amsterdam-Noord ontmoeten we het leven in al zijn rauwheid. Dagelijks worden we geconfronteerd met diepe rouw, fysieke en mentale pijn, knellende financiële zorgen en de stilmakende uitzichtloosheid van mensen zonder (t)huis.

Soms huilt mijn hart om te zien hoeveel verdriet er schuilgaat achter een schijnbaar luchtige lach. Het dwingt ons als kerk om een ‘gemeenschap van het kruis’ te zijn. Hier kunnen en hoeven we de schone schijn niet op te houden. We redden het simpelweg niet op eigen kracht – en juist dat maakt onze handen leeg. Is dat niet precies waar het Evangelie zijn glans terugkrijgt? Jezus is immers niet gekomen voor gezonde mensen, maar voor de zieken. Onze roeping in Amsterdam is even simpel als complex: naast de ander gaan staan in zijn nood en vanuit de diepte roepen – soms schreeuwen – tot God.

Vreemdelingschap als bron van vreugde
De dagelijkse omgang met vluchtelingen stelt mij voortdurend de vraag: Waar is ons thuis? Amsterdam leert mij dat wij hier op aarde slechts vreemdelingen en bijwoners zijn. En wonderlijk genoeg brengt juist dat besef van vreemdelingschap geen verkramping, maar een diepe vrede en een vuriger verlangen naar Gods Koninkrijk.

“Het enige wat ik verlang: wonen in het huis van de HEER alle dagen van mijn leven, om de liefde van de HEER te aanschouwen, Hem te ontmoeten in zijn tempel.” > — Psalm 27:4

Hoop voor Noord is een gemeenschap van mensen die ingewonnen zijn door de liefde van Jezus en het volstrekt van Zijn genade moeten hebben. Waar het echte, gebroken leven en het bevrijdende Evangelie elkaar ontmoeten, ontstaat vreugde. Het is een voorrecht om te dienen in deze stad, op zoveel verschillende plekken God aan het werk te zien en met jullie te ontdekken dat God niet loslaat wat Zijn hand eens begon.

Ds. Leon van den Dool is voorganger van de multiculturele gemeente Hoop voor Noord in Amsterdam-Noord.