Niet heel lang geleden werd ik voor het eerst vader. Wat ik jarenlang vanuit mijn professionele rol over opvoeding had bedacht, werd ineens persoonlijk. De verantwoordelijkheid die het opvoeden met zich meebrengt, overviel mij soms. Al doende ontdekte ik opnieuw hoe belangrijk en tegelijk ingewikkeld opvoeden is. Wanneer doe je het goed genoeg, wat vind je belangrijk voor je kinderen en hoe doen anderen dat? In die eerste maanden leerde ik vooral door het zelf te ervaren. En misschien is dat wel kenmerkend voor opvoeden: je ontdekt het al doende en blijft ondertussen zoeken, leren en bijstellen.
Naast al-doende-opvoeden is reflectie een belangrijke sleutel. De Week van de Opvoeding kan daar bij jou in de kerk een mooie aanleiding voor zijn. Het thema van dit jaar nodigt ons uit om door de ogen van een ander te kijken. Herkenning en erkenning kunnen een verademing zijn wanneer je je eigen worstelingen en uitdagingen deelt. Het luisteren naar andermans keuzes kan je perspectief verbreden. En wanneer vooroordelen over opvoedingsstijlen worden uitgedaagd, kan er meer begrip ontstaan.
‘Kijk eens door mijn ogen’ kan ook een geestelijke dimensie raken. Hoe kijkt God naar mijn kinderen? Hoe kijkt God naar mij als opvoeder? Wat gebeurt er als we door Zijn ogen kijken? Als we iets van Jezus mogen leren is het zijn manier van kijken naar de mensen: met innerlijke ontferming en ruimte kan hij mensen ontvangen. Waar zijn leerlingen kinderen afwijzen en weghouden van Jezus, blijkt hij ruimte te hebben en iets anders te zien in hen (Lukas 18: 15-17). Met Jezus ogen leren kijken daagt ons uit om te zien waar kinderen uniek in zijn, wat we van hen kunnen leren. Maar ook om genadevol naar de ander en onze eigen opvoeding te kijken.
Het Nederlands Jeugd Instituut heeft een waardevol thema te pakken dat zich leent voor een goed gesprek. Daar hebben ze ook gesprekskaartjes bij ontwikkeld. Deze kun je vinden via de link onderaan deze pagina. Een andere manier om met het gesprek hierover te starten is met de podcast ‘Voorbij de Keukentafel’. Nog voordat ik zelf opvoeder was, had ik geen recht van spreken, en besloot ik dat anderen beter met elkaar in gesprek konden gaan. Dat leverde 5 afleveringen over opvoeding op toegespitst op de Amsterdamse context. Een jaar later werden ook gespreksboekjes ontwikkeld waar nu twee kerken goede ervaringen mee hebben. Samen over opvoeding praten helpt te verbinden, bemoedigen en ontdekken.
<< hier nog een paar van die testimonials uit vorige blog? https://www.protestantsamsterdam.nl/de-week-van-de-opvoeding-voorbij-de-keukentafel/>>
Wil je meer informatie over opvoeding bij jou in de kerk? Neem dan contact op met Koos van Beelen.
Meer informatie: Week van de Opvoeding | Nederlands Jeugdinstituut




