In Amsterdam Nieuw-West vieren we al een paar jaar Hemelvaart met een paar kerken samen. Ik weet niet meer precies waarom we dat gingen doen, maar het heeft vast te maken met de kleine aantallen kerkgangers per plek. Beter is het om bij elkaar te gaan zitten, met een paar kleine clubjes vul je toch mooi een zaal. Die ‘zaal’ is dit jaar bij buurtkerk Hart van Osdorp. Het is in een ruimte waar doordeweeks dagbesteding is voor mensen met een verstandelijke beperking. Een heerlijke plek, midden in de wijk, vol vrolijke kunst en met een grote keuken waar voorafgaand aan elke viering een maaltijd wordt gekookt met smaken uit de hele wereld. Eerst eten, dan vieren.
Bij Hart van Osdorp noemen ze Hemelvaartsdag ‘de Koningsdag van Jezus’. Daar werd ik op een droevige manier blij van. Koningsdag – dan denk je toch aan een heel vrolijke dag, een feest voor iedereen. Hoe dan?
Meer dan de helft van de gemeenschap daar komt van oorsprong uit Iran. De meesten verblijven nog in het AZC. Ze zijn vol van de oorlog in hun thuisland. Even hoopten ze, toen Trump het zei, op een regime change. Zou het? Vrijheid en democratie in Iran? Die hoop op een snelle verandering is inmiddels vervlogen. Er is verdriet om het lot van hun volk en grote zorg om geliefden, met wie slecht contact te krijgen is. In Hart van Osdorp ga je het vanzelf dringend meeroepen, die vraag: presidenten, koningen, machtigen van de aarde, waarvoor klopt jullie hart? We verlangen zó naar gerechtigheid! En je leert er intenser bidden om de komst van Gods nieuwe wereld. Op Hemelvaartsdag vieren we dat Jézus, die nederige en gewonde, die door God werd opgewekt, koning is. Zijn hemelvaart kun je zien als een kroning: deze rechtvaardige en barmhartige koning ‘is gegeven alle macht in hemel én op aarde’ (lees in de bijbel het slot van Matteüs 28).
Maar daarmee zijn de zorgen niet voorbij, niet van de Iraniërs en niet van alle mensen die lijden onder de krachtpatserige machthebbers van deze tijd. Er zijn broers en zussen uit Iran die het verdriet en de wanhoop daarover niet verstoppen, en het eerlijk blijven vragen: Jezus, wat merken we van uw koningschap? Maar ook wordt er gezongen en aanbeden. Mensen vertrouwen zich toe aan deze rechtvaardige Koning wiens hart klopt voor vrede. Dat geeft soms nieuwe kracht, en lef ook, om de valse koningen te ontmaskeren, waar ze zich ook maar sterk maken, en om die Ene te laten regeren.
