Troubled Waters: 3 kunstenaars

Art Stations of the Cross
Na Londen, Washington en New York is de internationale kunsttentoonstelling Art Stations of the Cross nu in Amsterdam te zien. Kunstwerken van toonaangevende kunstenaars uit binnen- en buitenland verbinden het lijden van Jezus met vormen van lijden en onrecht in heden en verleden.

Kunstplatform Artway nam het initiatief voor dit project. De Protestantse Kerk Amsterdam doet mee. In Amsterdam is gekozen voor het thema Troubled Waters. Aan enkele deelnemende, toonaangevende buitenlandse kunstenaars met verschillende achtergronden werden dezelfde vragen voorgelegd: wie zijn ze, welk werk laten ze zien en wat willen ze met hun kunstwerken zeggen? www.artstations.org

Erica Grimm, Tracie Stewart en Sheinagh Anderson

Deze kunstenaars uit Canada maakten samen een installatie geinspireerd door de urgentie van de milieuproblematiek.
Tracie is een interdisciplinair kunstenaar en boomkenner. Sheinagh is een transdisciplinair geluidskunstenaar en promovendus aan de Simon Fraser Universiteit. Erica doceert kunst aan de Trinity Western Universiteit in Canada.

Welk werk wordt getoond?
Hun samenwerking resulteerde in de meeslepende
installatie, Salt Water Skin Boats, voor het eerst
gepresenteerd in het Reach Gallery Museum in Canada
in 2018.

Waar is het te zien?
Deze grote installatie is te zien in de Waalse kerk en verbeeldt de elfde statie: Jezus wordt aan het kruis genageld.

Wat wilt u met dit werk zeggen?
Erica Grimm: ‘Het thema van dit project verbindt water met het destructieve handelen van de mens. De mensheid, inmiddels een geologische kracht, bewerkstelligt een verandering in het klimaat en
de chemie van de oceanen met massale uitsterving als gevolg. Wij kruisigen de aarde. Kyrie Eleison.’

De kunstenaars hopen door de verbinding te leggen tussen de veranderende oceanen en onze lichamen ons inlevingsvermogen voor het milieu te stimuleren en zo een gemeenschappelijk optreden
aan te wakkeren. Deze installatie nodigt ons uit om onze intieme relatie met de aarde (opnieuw) te beleven.

Foto: Erica Grimm i.s.m. Tracie Stewart en Sheinagh Anderson (geluid): Salt Water Skin Boats, 2018, takken van wilg, kornoelje, vijg en ceder, kaasdoek, dierenhuid en darmen, diepzeekaarten, wetenschappelijke formules, was, earbuds en LED-lampen. Foto – Sharon Huget.ericagrimm.com

Güler Ates

Kunstenares Güler Ates groeide op in de mystieke
traditie van het oosten van Turkije. Zij woont en werkt in Londen. In haar kunstpraktijk werkt zij met video, fotografie, prentkunst en performance. Een van de kernelementen van haar werk is culturele
verplaatsing. Zij onderzoekt de wisselwerking tussen de westerse en oosterse cultuur.

Welk werk wordt getoond?
Het werk Water no longer dances with light. Een nieuwe site-responsieve installatie van behang dat bedrukt is met teksten en foto’s.

Waar is het werk te zien?
De installatie is geplaatst in het grachtenkamertje van de katholieke Onze Lieve Vrouwekerk. Dit gebedshuis is ook de Syrisch Orthodoxe Kerk van Amsterdam. Een performance als onderdeel van
het werk is uitgevoerd tijdens de opening. Het kunstwerk verbeeldt de zesde statie: Veronica droogt het gezicht van Jezus af.

Wat wilt u met dit werk zeggen?
De kunstenaar: ‘Voor Art Stations of the Cross heb ik een installatie ontworpen van teksten van groepen en individuen in Nederland en in Groot-Brittannië. Ik verzamelde maandenlang de reiservaringen van vele ontheemden. Zij hebben allemaal te maken gehad met verplaatsing of verbanning. De behanginstallatie verbeeldt de zee, vaak een plaats van dramatische verhalen van immigranten die  uitzonderlijke risico’s nemen om een veiliger plaats te bereiken. De kronieken en gedichten zijn in alle talen geprint in een golvende
beweging.’

Güler Ates: Water no longer dances with light, 2019, nieuwe site-responsieve installatie, behang en fotografie. Een
performance is o.a. uitgevoerd tijdens de opening, gulerates.co.uk

Roland Biermann

De Engelse conceptueel kunstenaar Roland Biermann
werkt met sculpturen, fotografie en film. Een blijvende fascinatie van de kunstenaar is de visualisatie van verandering in tijd, ruimte en maatschappij.

Welk werk wordt getoond?
De installatie Stations II, waarbij olieblikken verspreid
liggen bij drie Andreaskruizen gemaakt van vangrail.

Waar is het werk te zien?
Het werk is opgebouwd in de Hoftuin, een prachtige tuin achter de Hermitage. Het verbeeldt de tweede statie: Jezus neemt het kruis op zijn
schouders.

Wat wilt u met dit werk zeggen?
De kunstenaar: ‘Het werk heeft zeker met passie te maken. Maar ik richt mij niet alleen op de passie van Jezus, meer op het lijden van de mensheid in een algemene zin.
Dit is een van de redenen waarom ik ervoor kies om met verschillende kleuren rood te werken. De rode olievaten verwijzen naar vers bloed, bloed dat stolt, opdroogt en weer tot leven komt. Het
drogingsproces van bloed dient als metafoor voor dood en opstanding.’

G. Roland Biermann: Stations II, 2019, 3 vangrailkruizen op stalen verhogingen, 350 x 270 x 45 cm, 315 x 260 x 45
cm en 285 x 245 x 45 cm, 33 hergebruikte olievaten, waarvan 23 @ 60 x 90 x 60 cm en 10 @ 50 x 90 x 60 cm.
Foto Marloes van Doorn. grolandbiermann.com

Tekst: Marleen Hengelaar-Rookmaaker, Anikó Ouweneel-Tóth

De auteurs van dit artikel zijn curatoren van het project.

Sluit Menu