Voorzitters van christelijke studentenverenigingen Amsterdam aan het woord

Kirsten Dinkelman, voorzitter van NSA, een van de christelijke Amsterdamse studentenverengingen. Foto: Maartje Geels

Een nieuw studiejaar is begonnen. De christelijke studentenverenigingen van Amsterdam draaien weer op volle toeren. Vier voormalige en huidige voorzitters – oftewel praesides – vertellen over hun vereniging.

C.S.F.R., dispuut Am.St.E.Lo.D.A.M.E.N.S.E.

C.S.F.R., dispuut Am.St.E.Lo.D.A.M.E.N.S.E. –
ca. 45 leden, sinds 1958, csframsterdam.nl

Oud-praeses Wouter van der Linde (22), volgt master Science business and innovation
‘Ik deed een jaar langer over mijn bachelor, zodat ik die kon combineren met mijn voorzitterschap. Nu ga ik weer vol voor de studie. De extra drukte door het bestuursjaar bij C.S.F.R. was absoluut de moeite waard. Voor ons als bestuur begon het allemaal met nadenken over wat er beter kon en wat we belangrijk vonden. Daarna konden we onze plannen in de praktijk brengen. En dat is ons nog gelukt ook! Het was heel leuk om te zien dat onze ideeën in de smaak vielen bij de leden.
Wat me goed is bijgebleven, is het bezoek van een Irakese christen. Hij vertelde over de grote offers die hij bracht voor zijn geloof. Zijn indrukwekkende verhaal liet zien hoe goed wij het hebben als christelijke studenten in Nederland. Zijn bezoek was onderdeel van een themaweek over religie in Amsterdam. Onze leden bezochten bijvoorbeeld Scientology, een moskee en een boeddhistisch centrum. Heel breed, want er zijn 101 religies in deze stad. Ook vroegen we aan voorbijgangers op straat hoe zij over religie denken. Zulke gesprekken vormen je en dat is precies wat een studentenvereniging hoort te doen.
Tijdens onze Bijbelkringen behandelen we elk jaar een Bijbelboek. Daarnaast is binnen C.S.F.R. altijd veel discussie over onze gereformeerde grondslag. Naast de Bijbel bestaat die uit de Drie Formulieren van Enigheid (1. Nederlandse geloofsbelijdenis (1561). 2. Heidelbergse Catechismus (1563). 3.
Dordtse Leerregels (1618 en 1619). Leden denken: wat heb ik eraan, wat moet ik ermee? Nieuwe leden onderschrijven de grondslag wel, maar krijgen er later niet echt meer mee te maken. Daarom stelden we een “Grondslagprofeet” aan, die de grondslag op een luchtige, relaxte manier uitlicht. We steken er allemaal wat van op. Dat is typisch C.S.F.R.: we zijn op een studentikoze manier met serieuze dingen bezig.’

GSVA ‘Petrus Plancius’

GSVA ‘Petrus Plancius’ – ca. 25 leden, sinds 1969

Praeses Dirk Woertink (20), studeert Psychobiologie
‘Onze vereniging is in naam gereformeerd en de meeste leden komen uit die hoek, maar iedereen is welkom bij ons. Omdat GSVA klein is, draait iedereen volop mee. Leden raken niet op de achtergrond. We zijn behoorlijk studentikoos. Zo borrelen we elke week in onze sociëteit aan de Prinsengracht en dragen we jasje-dasje tijdens ledenvergaderingen. Dan gebruiken we formele aanspreek- en debatvormen, wat niet alleen leuk is, maar ook nuttig voor later.
Ik vind het heel belangrijk dat iedereen zich gelijkwaardig voelt bij GSVA en dat er ruimte is voor verschillende zienswijzen. Dat maakt persoonlijke gesprekken mogelijk waarbij onze leden elkaar kritische vragen stellen. Zo helpen ze elkaar verder, want door zelfreflectie komen ze sterker in hun geloof te staan. Tegelijkertijd merken verenigingsleden door deze gesprekken dat ze niet de enigen zijn met bepaalde vragen en twijfels, bijvoorbeeld over hun rol in de maatschappij. Wat helpt is dat onze leden verschillende studies doen. Iedereen heeft daarom een andere kijk op zo’n onderwerp. Een econoom heeft een ander perspectief dan een natuurkundige.
Ik heb hart voor GSVA en samen met mijn medebestuursleden wil ik de vereniging door dit jaar heen loodsen. We hebben veel mooie plannen. Dit jaar vieren we ons vijftigjarig lustrum, dus dat wordt superleuk! Daarnaast zijn er onze reguliere Bijbelkringen, workshops en lezingen. We richten onze blik ook naar buiten. We deden recent mee aan de Nacht van de Vrijwilliger, waarbij we mocktails – cocktails zonder alcohol – maakten samen met dementerende mensen. Die hebben we gezellig met hen opgedronken. Met zo’n activiteit bouwen we aan onze onderlinge band en die met andere Amsterdammers.’

Ichthus Amsterdam

Ichthus Amsterdam – ca. 35 leden, sinds 1965,
ichthusamsterdam.nl

Oud-praeses Kirsten van der Ham (22), volgt master Theology and religious studies: peace, trauma and religion
‘Studentenverenigingen hebben een heel verbindende functie. Bij Ichthus lijken de muren tussen kerkelijke stromingen te vervagen. Onze 37 leden hebben alle mogelijke achtergronden, van hersteld hervormd tot pinkstergemeente. Dat maakt Ichthus een hechte en diverse groep studenten. Iedereen kent iedereen. Bijbelstudie is onze kernactiviteit. Op onze verenigingsavond eten we samen en daarna duiken we in vaste kringen de Bijbel in. Dat leidt tot goede gesprekken. Christelijke studenten zijn niet altijd trouwe kerkgangers, maar zijn serieus bezig met hun geloof. Ze bevragen het en denken na over wat zij daarin belangrijk vinden. De studietijd is daar een heel geschikte periode voor.
We leerden afgelopen studiejaar samen over evangelisatie en Gods koninkrijk. Onze leden hielpen een oud schoolgebouw op te knappen door er een buurthuis van te maken. Zo hoopten we een stukje van Gods liefde voor onze stad te laten zien. Samen met NSA organiseerden we een Alpha-cursus en met GSVA een lezing en praise-avond. Als bestuur kozen we afgelopen jaar voor een focus op burn-out en depressiviteit, thema’s die studenten
– ook sommige van onze leden – helaas veel bezighouden.
Iedereen kent wel iemand die ermee worstelt. Afgelopen bestuursjaar ontdekte ik dat een focus op God belangrijker is dan onze plannen voor de vereniging. Soms verlies je bijna het grotere plaatje uit het oog door alles wat er speelt. Mede dankzij mijn fijne medebestuursleden groeide ik in geloof en ben ik me meer bewust geworden van mijn eigen kunnen. Ichthus blijft ook in het nieuwe studiejaar een plek waar studenten vragen durven te stellen, vasthoudend aan hun geloof, zodat ze samen kunnen groeien.’

Kerk in Mokum – september 2018
Tekst: Harmen Brethouwer. Foto: Maartje Geels

Sluit Menu