Wie rond 1900 ten westen van de Kostverlorenvaart stond, keek uit over tuinderijen en sloten. Waar nu de Admiraal de Ruijterweg loopt, lag de Krommert, een van de vele waterwegen in de Sloterpolder. In 1908 werd de straat aangelegd langs de tramlijn naar Sloterdijk en Haarlem. Daarna ging het snel: blok na blok verrezen nieuwe woningen, en met de woningen kwamen de bewoners. Dominee J.W.P. le Roy van de Petruskerk in Sloterdijk zag dat deze nieuwkomers een plek nodig hadden om samen te komen. Hij nam het initiatief voor een wijkgebouw midden tussen de huizen. Architect Ferdinand B. Jantzen maakte het ontwerp. Zoals gebruikelijk bij de Amsterdamse School tekende hij niet alleen de gevel, maar ook het interieur: de glas-in-loodramen, de lampen in de kerkzaal en zelfs het lokaal voor de padvinders. In 1925 gingen de eerste heipalen de grond in, op de nummers 148 tot en met 152. De kerkzaal kreeg een plek verdiept in de tuin. Daaromheen kwamen bijzalen, met woningen erboven. Foto’s uit die tijd laten jonge bouwvakkers zien op de steigers en een drukbezochte ceremonie op de bouwplaats.
In september 1926 werd Westerwijk in gebruik genomen. Het gebouw bleek een succes, misschien wel te veel. De stad bleef westwaarts groeien en Westerwijk werd al snel te klein. Jantzen kreeg daarom een nieuwe opdracht: de Jeruzalemkerk aan het Jan Mayenplein, die in 1928 klaar was en nog altijd geldt als schoolvoorbeeld van de Amsterdamse School. Rond Westerwijk veranderde de straat keer op keer. De tram verdween in 1959, en een jaar later werd de geasfalteerde weg feestelijk geopend door “admiraal De Ruijter” zelf. In 1982 kwamen de tramrails weer terug. De jaren tachtig lieten graffiti achter op de gevel. Westerwijk bleef al die tijd staan en bleef open voor de buurt.
Dat jubileum ging niet ongemerkt voorbij. De leefgemeenschap Westerwijk en de Jeruzalemkerk organiseerden samen een feestelijke week. Zo stonden het gebouw en de kerk die eruit voortkwam honderd jaar later weer zij aan zij. Op dinsdag 22 september was er een feestelijke buurtmaaltijd, met drie gangen, live muziek en heel veel gezelligheid. Op zondag 27 september volgden een viering en een borrel in Westerwijk zelf.
Zo bleek maar weer waar het gebouw honderd jaar geleden voor bedoeld was. Ook nu schuiven buurtbewoners er elke dinsdag aan bij de buurtmaaltijd. Precies waar dominee Le Roy op hoopte: een kerk die er is voor de mensen om haar heen.
